افکاری که برای سلامت ذهن خطرناک هستند | بیماری

: افکاری که واسه سلامت ذهن خطرناک هستن 

خیلی از فکرها تو ذهن هستن که واسه سلامت روان اصلا مهم نیستن و باید از این فکرها در زندگی دوری کرد. این پندارها رو ما تقدیم حضورتون می کنیم. براساس گزارش موسسه ملی سلامت روان ، هر سال از هر ۵ امریکایی، ۱ نفر از مشکلات سلامت روانی رنج می بره. با این حال بیشتر آدما مشکلات شون رو در خودشون می ریزن.

اونا یا از علائم مریضی شون خجالت میکشن یا فقط مطمئن نیستن چه باید بکنن. بدیش اینه خیلی از آدما وقتی پی می برن دچار یه مریضی روانی شدن نسبت به خودشون احساس شرمساری یا سرافکندگی می کنن.

سلامت روانی

، اونا نگران این هستن که وقتی آدما متوجه مریضی روانی شون بشن چه فکری درباره شون خواهندکرد. اونا نگران هستن که شاید دوستان شون رو از دست بدن، اعضای خونواده شون رو ناامید کنن، یا اعتبارشان رو از بین ببرن.با این که امروزه آدمای بیش تری از مشکلات سلامت روانی خبردار شدن، اما در کل بیماریای روانی هم اونقدر

لکه ننگ پنداشته می شه. از اون جا که حقایق غیرواقعی زیادی در مورد سلامت روانی هست، ما با امید به اینکه با اطلاعاتی که در ادامه اومده کمی شفاف سازی کنیم و آگاهی رو درمورد سلامت روانی گسترش بدیم.در ادامه ۵ پندار اومده که می تونه به سلامت روانی تون آسیب بزنه:

۱. مطلق فکر کردن.

بیشتر وقتا، آدمای گرفتار به اضطراب و/یا افسردگی مشکی و سفید فکر می کنن. اونا هیچ محدوده ای رو این وسط در نظر نمی گیرن، و باور دارن یا مریض روانی هستن یا نیستن. با این حال، این که حالا از نظر روانی در بهترین حالت نیستین، فقط به این معنی نیس که باید خودتون رو یه مریض روانی تموم عیار بدونین.

با یاد داشته باشین چیزی که به اون فکر می کنین، به سراغ تون میاد، پس هرچه بیشتر به اضطراب، افسردگی، یا بیماریای روانی دیگه فکر کنین، بیشتر بر زندگی تون غالب می شن.افکارتون رو به رقابت بکشین. قبل از این که با تموم وجود افکارتون رو باور کنین، از خودتون سوال کنین “ واقعا این حقیقت داره؟” خیلی از اوقات افکارمون

واسه خودشون زندگی می کنن و به صورت خودکار اجرا می شن. افکارتون رو زیر سوال ببرین، و یادتون باشه بیشتر آدما در طیف سلامت روانی جایی بین مریضی و سلامت قرار می گیرن. در واقع، براساس گزارش وزارت بهداشت و خدمات انسانی امریکا، تنها ۱۷ درصد امریکاییای بزرگ سال از سلامت رانی کامل بهره مند هستن.

۲. فرض این که در حال شکست هستین، یا هیچوقت به سلامت روانی خوب دست پیدا نمیکنید.

خیلی از آدمای گرفتار به مریضی روانی باور دارن همیشه تو یه پرتگاه باقی می مانند، هیچوقت نمی تونن از اون بیرون بیان و دوباره نور رو ببینن. این تفکر مشکی و سفید واقعا می تونه مانعی واسه یه فرد باشه، پس به خودتون اجازه ندین اینجور تفکری داشته باشین. هرچند برگشتن به ثبات و سلامت روانی لازمه تلاش و اراده س،

اما معنی اش این نیس که شما نمی تونین راه برگشتن به نور رو پیدا کنین. شما می تونین به طور کامل بهتر شین، اما اول باید این رو بخواین. قبل از این که هرگونه پیشرفتی در این مورد داشته باشین، باید مایل باشین دوباره کنترل زندگی تون رو به دست بگیرین.

یادتون باشه، باور داشتن یعنی دیدن، پس اگه می تونین تصویر خودتون رو تو یه زندگی خوشحال و سالم تصور کنین، می تونین به اون برسین. فقط تسلیم خودتون نشید، چون شما واسه ذره ذره تلاشی که واسه رسیدن به جایگاه دلخواه تون لازمه شایسته هستین.

۳. باور این که نمی تونین حالت روحی تون رو بهتر کنین.

هرچند دارو می تونه حالت روحی یه فرد رو بهتر کنه، اما با بیشتر داروهایی که تجویز می شن اجزای تشکیل دهنده مضر و مشکلات جانبی زیادی دارن که ممکنه ضرر اونا بیشتر از فایده شون باشه. خیلی از اونا شدیدا اعتیادآور هستن، به خاطر همین بیشتر آدمایی که این داروها رو مصرف می کنن،

واسه کنار گذاشتن شون دوره سختی رو می گذرونن. با این حال، خیلی از پژوهشا نشون دادن مراقبه و جمع کردن حواس، واسه درمان اضطراب و افسردگی به اندازه دارو موثره. ، یه رژیم غذایی پاکیزه و متعادل، ورزش، روابط سالم، شغل خوب، و مراقبت از خود واسه سلامت روانی فرد معجزه می کنه. شما همه قدرت مورد نیازتون رو در درون تون دارین،

پس قبل از این که به طرف درمانای دارویی و راهکارهای سریع برید، چند تغییر ساده در سبک زندگی تون بسازین تا تماشاگر بهبود سلامت روانی تون باشین.

۴. کمک نخواستن موقع نیاز

به خاطر لکه ننگی که به مشکلات سلامت روانی نسبت داده شده، بیشتر کسائی که از اون رنج می برن از کمک خواستن خجالت میکشن. اونا بهتر می دونن در سکوت رنج بکشن تا این که پیش کسی اعتراف کنن مشکل دارن، فقط به این خاطر که این مشکل رو ضعف و پستی می دونن.، هیچوقت نباید واسه اضطراب یا افسردگی احساس خجالت کنین، چون بیشتر بزرگسالان در طول زندگی شون این بیماریا رو تجربه می کنن.

با این حال باید درک کنین که نباید در هر مقابله ای به تنهایی بجنگین. دوستان، خونواده، و حتی درمان گر شما فقط در صورتی می تونن کمک تون کنن که درمورد احساسی که دارین صحبت کنین، پس روند درمان مریضی روانی تون رو شروع کنین، بدون دودلی از بقیه طلب پشتیبانی کنین.

۵. احساس کوچیکی نسبت به بقیه.

جون کلام اینه که ارزش شما از آدمای دیگه کم تر نیس. هر انسانی در این کره خاکی سزاوار عشق و پذیرش، مخصوصا واسه خودشه. بدون قید و شرط به خودتون عشق بورزید، چون این عشق به خود به درمان تون کمک می کنه. اضطراب، افسردگی، و بیماریای روانی دیگه به دلیلای زیادی روی آدما تاثیر می ذارن، اما جمع کردن حواس، پذیرش، و عشق در درمان تاثیر بالایی داره.

یادتون باشه ممکنه آدمای دیگه هم پشت این ظاهر، مشکلاتی داشته باشن؛ هرکی در این زندگی در مقابله ای می جنگد، و هیچکی نسبت به دیگری برتری نداره. همه تو یه بازی شرکت کردیم، و تو یه زمین بازی می کنیم. به خاطر مشکلات روانی تون خودتون رو دست کم نگیرید؛ بلکه خودتون رو در آغوش بگیرین.

شما به اندازه هرکی دیگه ای حق دارین در این سیاره فضایی رو اشغال کنین، پس هیچوقت به خاطر مشکلات روانی خودتون رو سرزنش نکنین. بیشتر آدما در مقطعی از زندگی شون با این مشکلات درگیرن، و این باعث نمی شه شما فرد بدی باشین. در واقع، این مشکلات از شما فردی فوق العاده قوی، قشنگتر، و چندوجهی می سازه.

  این مشکلات از شما یه جنگجو می سازه که می تونه با هر هجمه ای در زندگی خوب کنار بیاد، چون شما یه بار تا جهنم رفته و برگشته اید. شمام تاریکی رو می شناسین و هم نور رو، و به چشما یترس مستقیما خیره شدین.این جنگ داخلی شما، که بیشتر آدما از اون باخبر نیستن، شما رو بی انتها مهم، باکفایت، و باشهامت می کنه.

شما رو به یه مبارز تبدیل می کنه، پس به هیچکی، مخصوصا خودتون اجازه ندین این باور رو به شما القا کنه که توانایی شما کافی نیس. وقتی تموم دنیا رو در درون تون دارین، به خودتون اجازه ندین تا این حد احساس کوچیکی بکنین.

.

منبع :gahar.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *