افکار منفی را با ورزش از خود دور کنید | تغذیه سالم

افکار منفی رو با ورزش از خود دور کنین

افکار منفی رو با ورزش از خود دور کنین

تندرستی و تغذیه

ارسال دیدگاه
۸۵۵ بازدید

صحبت کردن از اصلاح روش و الگوی زندگی در مثلث سلامت یعنی تغذیه مناسب، ورزش و کنترل استرس، شاید تکراری شده باشه، اما واسه خیلی از مردم، بازم به عنوان واقعیات انکارناپذیری که از اون غافل هستن ارزش مطرح شدن رو داره.

مخصوصا ورزش کردن که بازم در جامعه ما به عنوان یه ضرورت در کنار بقیه امور روزانه زندگی پذیرفته نشده. شاید ریشه این موضوع به درک نادرست از ورزش کردن برمیگرده. یعنی ندونستن اون که ورزش کردن فقط به سلامت جسم کمک نمی کنه یا فقط بهونه ای واسه کاهش وزن و رسیدن به تناسب اندام نیس، بلکه اثرات فوق العاده مثبتی بر سلامت روان داره، اما این اثرات چیجوری از راه ورزش، بدست میاد؟

 

دکتر خسرو حمزه، روان شناس و مشاور  به این سوال این جور جواب میده: اول اون که ورزش منظم باعث ترشح بعضی از انتقال دهنده های پیام عصبی در مغز می شه که در ایجاد حالتای سرحالی و سرخوشی موثره و باعث بهتر شدن خلق می شه و در نقطه مقابل حالتای دپرس خویی رو هم کم می کنه.

 

یکی از مشکلات روحی بیشتر افراد در دنیای امروز، دچار شدن به حالتای اضطرابی و افسردگیه. البته جدای از شرایط ناخوشایند خاصی که در موقعیتای جور واجور ممکنه واسه هر کسی اتفاق بیفته، اینجور حالتایی بیشتر سراغ آدمایی میره که وقت آزاد زیادی دارن و از اون بدرستی استفاده نمی کنن.

 

به گفته دکتر حمزه اونا همیشه درگیر نشخوارهای منفی ذهنی هستن که یکی از راهکارها واسه حل این مشکل، پر کردن اوقات آزاد اونا با یه برنامه ورزشیه تا زمان فکر کردن به مسائل منفی رو از فرد گرفته و باعث افزایش حس رضایتمندی در اون شه.

 

ورزشکاران، شخصیت متفاوتی دارن

چیزی که مسلمه ورزش کردن چه به شکل حرفه ای، چه غیرحرفه ای بر شخصیت افراد تاثیر میذاره. دکتر حمزه با اشاره به تحقیقات انجام شده، در این مورد میگه: یافته های این تحقیقات، نشون دهنده شخصیت قوی تر افرادیه که به طور جدی ورزش می کنن، ویژگیایی چون اعتماد به نفس، سرسختی، امیدواری، تکیه به خود و سختکوشی در ورزشکاران به شکل به طور کامل ملموسی دیده می شه.

 

در آدمایی هم که به شکل غیر حرفه ای و آماتور و واسه سلامت شخصی ورزش می کنن خوش خلقی، افکار مثبت تر و امیدوارانه تر و مهارتای بهتر در کنترل خشم، به روشنی میشه دید.

 

بچه هامون رو به ورزش تشویق کنیم

ورزش کردن، وقتی یه ضرورت تلقی می شه که از سنین کودکی واسه اون فرهنگسازی شه. واسه رسیدن به اینجور هدفی والدین باید واسه ورزش کردن فرزندان خود با جدیت برنامه ریزی کنن. البته به گفته دکتر حمزه این نه به خاطر جام هاییه که شاید اونا در ورزش به دشت می کنن که به دلیل درس هاییه که در این بخش می آموزند و می تونه اثرات مهم و موندگاری در زندگی اونا باقی گذارد.

 

این روان شناس که سال هاست در بخش ورزش فعالیت می کنه، اعلام می کنه: در ورزش، فرزندان ما به طور تکراری، با تجربه شکست و پیروزی روبه رو می شن و به مرور خواهند آموخت که بعد از پیروزی، تموم زندگی به کام شون نیس و شکست هم فاجعه ای نیس و میشه بازم با تلاش بیشتر به پیروزی رسید. از طرف دیگه ورزش کردن و به دست آوردن مهارت در اون باعث افزایش اعتماد به نفس اونا می شه. هم اینکه حضور در محیطای ورزشی به فرزندان کمک می کنه که روابط بین فردی خود رو گسترده تر از دایره رابطه با والدین و اقوام درجه یه کنن.

 

به چه دلیل کارفرمایان به ورزش کارمندان بی توجهند؟

مشغله کاری و پشت میزنشینی توجیهی منطقی واسه ورزش نکردن حساب می شه؟ هرچند جواب منفی به این سوال رد ناپذیره، اما واقعیت اینه که بسیاری افراد اونقدر گرفتار کارشون می شن که دیگه مجالی یا بهتر بگیم انگیزه ای واسه ورزش کردن در خود پیدا نمیکنن. در این شرایط پرسشی که به ذهن خیلیا می رسه اون هستش که به چه دلیل کارفرمایان در سیستمای اداری، برنامه ای واسه ورزش روزانه کارمندان در نظر نمی گیرن؟ دکتر حمزه در جواب میگه: دلیل اصلی بی توجهی صاحبان صنایع و کارفرمایان به مباحث سلامت و البته ورزش کارمندان، بی اطلاعی اونا از اثرات مثبت این کارا در افزایش بهره وری کارکنانه.

 

این روزا حتی مباحث مربوط به محیط کار و سلامت در سازمان جهانی بهداشت بطور جدی مورد استقبال شرکتای بزرگی چون تویوتا، هوندا، زیمنس، نایک و… قرار گرفته و باعث شده، چه در ابعاد سلامت جسمی و چه در ابعاد سلامت روانی آمادگی خوبی واسه کارکنان و حتی خونواده های اونا دیده شه که یکی از مهم ترین اونا تشویق و جفت و جور آوردن امکان ورزش کردن واسه افراد با هدف بهبود کیفیت زندگی، سرحالی بیشتر و در آخر افزایش کارآمدیه.

 

همسران، بهترین تشویق کننده واسه ورزش کردن

چیزی که در معدود زوجایی که ورزش رو جزو فعالیتای عادی خود قرار دادن، میشه دید اون هستش که نه فقط خود به عنوان یه فرد از مزیتای اون استفاده میکردن، بلکه فرصتی رو هم جفت و جور می کنن تا با پرداختن به ورزشایی چون پیاده روی، کوهپیمایی و دوچرخه سواری، ساعاتی خوش و خوشحال رو در کنار همدیگه تجربه کنن.دکتر حمزه در این رابطه تاکید می کنه: هر فردی باید همسر خود رو به ورزش تشویق کنه، چون نه فقط باعث افزایش سلامت جسمی اش می شه، بلکه با کمک به بهتر شدن خلق، احتمال ایجاد روابط همراه با آرامش و خوش حالی رو هم به دنبال داره.

 

باید و نباید داشتن همپای ورزشی

داشتن همپا واسه ورزش کردن یه ضرورت نیس هرچند می تونه باعث ادامه و البته پیگیری فرد به ورزش شه. دکتر حمزه با اشاره به این موضوع اضافه می کنه: البته این، مخصوصا در آدمایی که انگار به سندرم تنبلی گرفتار هستن، بیشتر ضرورت پیدا می کنه. هم اینکه در آدمایی که بیشتر به اصرار بقیه به ورزش می پردازن و نه به میل خود، همراهی فرد دیگه، احتمال ترک فعالیت ورزشی رو کم می کنه.

 

به نقل از جام جم

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *